Pagina's

YOUNG WOMAN

Het is bijna 4 uur nu ik dit typ en ik lig al de hele dag in bed. Zó fijn! De laatste weken (of maanden) heb ik het ontzettend druk gehad, bijna geen enkele keer echt uit kunnen slapen en geen enkele dag niet gewerkt, al was het maar gedeeltelijk. Toen mijn afspraak van vandaag niet doorging was ik dan ook eigenlijk stiekem heel blij met dit dagje vrij.
Ik besloot niks nuttigs te doen vandaag en alleen mijn bed uit te komen om te eten en naar de wc te gaan.

Ondertussen heb ik stiekem toch (heel nuttig) wat mails beantwoord, maar vooruit. Zo'n klein taakje zien we door de vingers. Toch heb ik nu, geheel uit vrije wil, zin om me bezig te houden met het volgende:

Door Anne van Vierentwintig Lentes werd ik getagd om zeven vragen te beantwoorden over vrouw-zijn, opgroeien en feminisme. Op haar blog kun je meer lezen over het hoe en waarom. Interessant!


Opgroeien
Opgroeien heb ik heel lang niet leuk gevonden, maar inmiddels is dat gelukkig niet meer zo. Omdat ik het niet makkelijk had vroeger, was ik altijd bang voor de rest van mijn leven. Ik zag op tegen alle ellende 'die vast nog wel zou komen.' Naarmate ik ouder werd en meer over mezelf leerde, begon ik te merken dat het allemaal wel meevalt. Nee, het leven is niet altijd makkelijk, maar er zijn heel wat manieren om ermee om te gaan en je kunt zelf kiezen voor de fijnste manier. Ik leerde genieten van het ontdekken van nieuwe dingen. Nieuwe ervaringen, nieuwe plekken, nieuwe mensen. Ik leerde genieten van kleine dingen, ik leerde zien hoe mooi het leven kan zijn, hoe mooi de wereld kan zijn. Dat vind ik nu zo fijn aan opgroeien. En dat het zo lang doorgaat nog, want met opgroeien stop je nooit, denk ik. 

Trots
Mijn trots ligt denk ik toch vooral bij successen die minder obvious zijn. Elke keer als ik 'succesvol' iemand heb kunnen raken of inspireren, bijvoorbeeld. Als ik iemand kan laten lachen, iemand hoop kan geven. Iemand kan helpen om positief naar een bepaalde situatie te kijken of inspireren om dromen te volgen. Wat die dromen ook zijn. De momenten dat ik trots op mezelf ben, zijn de momenten dat ik een open glimlach of een dikke knuffel, een lief berichtje of mailtje krijg waarmee iemand me bedankt voor het feit dat ik diegene geïnspireerd heb. Dan glim ik echt een beetje.

Jeugdsentiment
Mijn ultieme jeugdsentiment? De momenten dat we als gekken met elkaar speelden in het grote bed van mijn ouders. Papa was 'Papparaat' en mama was 'Mamachine'. Ze gingen dan op hun rug op bed liggen met hun benen in de lucht en wij klemden ons vast aan hun onderbenen. Hun oren en neuzen waren 'knopjes' en als we die indrukten gingen ze keihard met hun benen schudden en heen en weer zwaaien, net zolang tot we er gierend van het lachen vanaf vielen. Ohh wat zou ik dat graag nog een keertje doen! Ik denk alleen niet dat ik mijn ouders daar een plezier mee doe, hihi. 

Modegril
Qua modegrillen kan ik me niet herinneren dat ik me ooit heb overgegeven aan iets waar ik nu spijt van heb. Geen hele rare dingen, althans. Wat ik het meeste droeg waren mijn rijbroek met lange sokken en modderige stalschoenen omdat ik zoveel mogelijk op de manege te vinden was, bij de paarden!

Feminisme
Ik ben ontzettend blij dat vrouwen in dit land (of laat ik zeggen: in mijn omgeving) over het algemeen gelijk staan aan mannen. Dat wij ook de hogere / belangrijke functies mogen bekleden en met trots (financieel) onafhankelijk kunnen zijn, onze eigen keuzes kunnen maken en zelf kunnen kiezen of we moeder willen worden of niet.

Toch krijg ik altijd een beetje de kriebels van de extremisten, maar die vind ik op geen enkel gebied prettig. Want ja, mij lijkt het toch wel érg fijn als mijn man de boel financieel kan dragen. Ik zou het heerlijk vinden om huisvrouw te zijn, elke dag lekker voor mijn hardwerkende man te koken en in de vrije uren te doen waar ik zin in heb. Fotograferen en bloggen zonder financiele lading. Ik vind het heel chill als een man deuren voor me open houdt, stoelen voor me naar achter schuift en zware dingen voor me draagt. Ik heb ooit meegemaakt dat een vrouw daar over viel en vond dat ik het feminisme te niet deed, en dan kan ik echt alleen maar met mijn ogen rollen en denken: "Hou je met jezelf bezig. Als jij graag hard wil werken om rond te komen en je eigen zware spullen wil dragen, veel plezier. Maar laat mij met rust."

Het is práchtig dat we de keuze hebben gekregen om het anders te doen, maar als iemand er dan voor kiest het te houden zoals het was; why not? Ik vind niet dat we, omdat het nu kan, allemaal maar typisch feministische, keiharde vrouwen moeten zijn die financieel onafhankelijk zijn en álles zelf doen. Daar ben ik gewoonweg te lui voor. ;)

Voorkeursbehandeling
Ja, ik mocht weleens bij mijn huis uitstappen in plaats van gewoon bij de bushalte een paar honderd meter verderop. Maar of dat nou te maken had met het feit dat ik een vrouw ben? Geen idee. Nee, echt ervaring met een andere behandeling vanwege mijn geslacht heb ik niet. In elk geval niet bewust. Ja, in sommige andere landen / culturen merk je dat men anders omgaat met vrouwen, maar dat is hun cultuur, dus dat vat ik niet persoonlijk op. Maar ik ben daar dan ook op reis, maar even... Voor die vrouwen kan ik me dan wel verdrietig voelen. Voor ze wensen dat ze net zoveel vrijheid zouden hebben als wij. En toch vraag ik me dan af of zij op mijn bemoeienis zitten te wachten. Weet ik als jong, vrij meisje uit Nederland wel beter? 


In Tunesië bijvoorbeeld, zag ik een prachtig gezinnetje langs de kust. Een mooie vrouw in traditionele, mooi gekleurde gewaden en met een hoofddoek, twee prachtige kindjes en een vader die me ontzettend vriendelijk leek. Hij en de kinderen liepen gewoon in zwemkleding maar de moeder hield haar gewaden aan, ook als ze het water inging. Ik heb echt wel even nagedacht over hoe dat voor haar moest zijn en dat het me zo fijn leek als zij ook gewoon in bikini rond kon lopen.

Toch zag ik daar gewoon een ontzettend lief en blij gezin, en zag deze vrouw er oprecht gelukkig uit. No matter how much you think you know, you never know everything. So don't judge. 

Helaas zijn er veel situaties waarin vrouwen wel degelijk echt lijden, denk aan het besnijden, het eindeloos verkracht en mishandeld worden, puur omdat je vrouw bent. Mijn hart gaat uit naar deze vrouwen en ik hoop ooit iets voor zo iemand te kunnen betekenen. Al is het maar iets kleins. 

Mijn moeder
Op mijn moeder kan ik alleen maar ontzettend trots zijn. Zij heeft altijd zó goed voor ons gezorgd en als een leeuwin voor ons klaargestaan als er iets aan de hand was. Nu is het haar tijd, en geniet ik enorm van de tijd die we samen doorbrengen. Langzamerhand is ze veranderd van alleen 'mama' naar ook 'vriendin'. Iemand met wie ik ziel en zaligheid kan delen, iemand die ik soms echt mis, nu ik niet meer bij haar woon. Wat ik tegen haar zou willen zeggen? Dat ik trots op haar ben, van haar hou, dat ze niet hoeft te twijfelen over de keuzes die ze heeft gemaakt. Dat we het ontzettend goed hebben gehad als kinderen en dat ik me geen betere moeder kan wensen. Ik zou oprecht niet weten hoe. Dat ze nu af en toe bij mij op schoot mag komen zitten, in plaats van andersom. Dat ik haar nog heel vaak wil knuffelen. Oh, ik zou zoveel willen zeggen! Mam (je leest dit vast): ik hou van je en geniet van je! 


De bloggers die ik wil taggen: Cynthia, Iris en Marjolein.
--

For my foreign readers: this is an article about being a woman, feminism and growing up. You can use the Google translator you can find in the menu on the right to read it in your own language!

With love,
Mariët. 

12 opmerkingen:

  1. Mooi geschreven Jet! Ik vind de tag ook heel leuk! Dank je wel voor het taggen, ik ga hem zeker overnemen! :)

    Liefs, Marjo

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wauw mooi om te lezen, je antwoorden zijn zo overdacht. Dat inspireert mij dan weer. Ik kan me overigens helemaal vinden in je standpunt over feminisme. Volgens mij moeten we erg blij zijn met de verworven vrijheden en er ten volste gebruik van maken, dat kan dus ook zijn door te kiezen voor een financieel minder onafhankelijk leven en je zware spullen laten tillen haha. Wat een ontzettend leuke jeugdsentiment herinnering trouwens!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hihi, ik vind 'm zelf ook erg leuk! Ik heb er zoveel, maar dat is toch wel de eerste die bovenkomt.

      Verwijderen
  3. Weet niet wat ik moet zeggen.... Hou ook heel veel van jou en ben zo dankbaar dat jij er voor me bent als ik dat nodig heb. Dat ik mijn zorgen met jou mag en kan delen. Ook moeders hebben het nodig om tijdens momenten dat het even niet zo lekker gaat, troost bij hun kinderen te zoeken!! Wil dat voor geen goud missen!!!! Dikke kus!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. *Heel veel hartjes!!*

      Je staat wel lekker in het zonnetje op m'n blog de laatste dagen! Nu is het wel weer klaar hoor, haha. X

      Verwijderen
  4. Mooi gedaan :)
    En pff, het feminisme te niet doen. Zo fijn als een man dat voor je doet, dan laat ie tenminste zien dat ie een heer is in plaats van een jochie.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hahaha ja idd, als een man dat niet doet heb ik ook altijd mijn twijfels bij zijn mannelijkheid. *grapje*

      Verwijderen
  5. Mooie post. Ben het helemaal met je eens wat betreft feminisme. Laat ons zelf lekker bepalen of we keihard willen werken of lekker voor onze mannen zorgen! En supermooi jeugdsentiment momentje.. x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat is toch gewoon een persoonlijke keuze van iedereen?

      Verwijderen
  6. Feminisme wil gewoon zeggen dat men de gelijke behandeling van mannen en vrouwen wil. Er is toch geen enkele vrouw (of beschaafde man!) die daar tegen kan zijn? Feminisme heeft dan ook niks te maken met deuren openhouden en zware dingen dragen. Laat staan jou opleggen dat dat niet kan. Als jij een huisvrouw wil zijn, heeft het feminisme daar dan ook niks op tegen. Maar als jij huisvrouw bent, en je man gedraagt zich alsof hij de enige is die iets inbrengt en jij er maar blij mee mag zijn, dan heeft het feminisme daar zeker wel iets op tegen. Daar zat vroeger ook het probleem, en reflecteert zich nog wat in jouw uitspraak 'lekker koken voor mijn hardwerkende man', alsof huisvrouw zijn geen hard werk is!
    Ik vind ook dat je wat te optimistisch bent over de gelijkheid van mannen en vrouwen bij ons, er is nog steeds een glazen plafond, en ook op heel wat andere vlakken worden vrouwen jammer genoeg nog steeds niet serieus genomen of niet even serieus genomen als mannen. Als vrouwen dat allemaal maar normaal of 'wel goed' beginnen vinden, is het triestig gesteld.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste Anoniem, wellicht handig als je mijn stukje nog een keertje leest? Ik heb namelijk het idee dat je de boodschap een beetje mist..

      1) Ik geef aan dat ik het in mijn omgeving over het algemeen goed vind gaan.

      2) Ik geef aan dat ik extremisten niet prettig vind, en overdrijf daarom een beetje qua opmerkingen, die zijn quasi-grappig bedoeld, zoals het 'lekker koken voor mijn hardwerkende man' = stereotype beeld wat ik erbij haal. Al denk ik overigens als ik nu zou overgaan van +/- 7 dagen per week werken én het huishouden samen met mijn vriend bijhouden, naar alleen maar het huishouden hoeven doen en verder geen druk, dat ik een heel relaxed leventje krijg en mijn vriend idd een stuk harder werkt dan ik. Maargoed, wij hebben dan ook geen kinderen. Volgens mij gaat het dan wel over in keihard werken / fulltime job-gevoel. Maar daar kan ik niet over meepraten.

      3) Ik denk dat zware spullen dragen wel degelijk iets (lichtelijk) te maken heeft met feminisme aangezien je dan automatisch uitgaat van het feit dat mannen sterker zijn terwijl vrouwen over 't algemeen hun spullen ook prima zelf kunnen tillen.

      4) En ja ik ben zeker optimistisch over het feminisme bij ons. Waarom? Wij kunnen werken, wij hebben rechten, wij kunnen kiezen (financieel) onafhankelijk te zijn, wij kunnen kiezen of we moeder willen worden of niet, wij worden in het grootste gedeelte van de gevallen met respect behandeld. Er zijn heel wat andere landen (die ik ook aanhaal in mijn stukje, dus ik begrijp ook daarom je reactie niet zo goed) waar vrouwen om de haverklap verkracht worden, 'gewoon omdat ze vrouw zijn', waar ze mishandeld worden, niet mogen praten, niet mogen meestemmen in de politiek, laat staan een (hogere) functie bekleden.

      Dus zeggen dat het triest gesteld is met vrouwen die hier in ons land tevreden zijn lijkt me lichtelijk overdreven.

      Ik hoop dat ik hiermee mijn stukje over feminisme voor je heb verduidelijkt.

      Verwijderen